ارتودنسی

ارتودنسی یکی از زیر مجموعه‌های رشته‌ دندانپزشکی است که به اصلاح مشکلات چیدمان و قرارگیری دندان ها و فکین پرداخته و دندان ها و استخوان فکین را در محل و پوزیشن درست قرار می‌دهد.

ارتودنسی خود شامل بخش های مختلفی است که عبارت اند از تشخیص ناهنجاری های دندانی فکی، پیشگیری از وقوع و درمان آن‌ها.

یک بخش از درمان های ارتودنسی برای تصحیح نحوه‌ چیدمان دندان ها و یک بخش برای درمان ناهنجاری های فکی استخوانی است. در گروهی از بیماران که تنها ناهنجاری دندانی دارند و یا بیمارانی که مبتلا به هردو ناهنجاری فکی و دندانی هستند اما به موقع و در سنین پایین مراجعه می‌کنند و همکاری کافی با دندانپزشک خود را دارند، می‌توان مشکل آن‌ها را به راحتی و فقط با ارتودنسی درمان کرد اما گروهی از بیماران مبتلا به هر دونوع ناهنجاری که خیلی دیر یعنی بعد از جهش رشدی دوم (دوران بلوغ) مراجعه می‌کنند و یا شدت ناهنجاری فکی آن‌ها به قدری زیاد است که به تنهایی با ارتودنسی قابل درمان نیست، برای  رفع کامل مشکل خود نیاز به ارتودنسی به انضمام جراحی خواهند داشت.

درمان ارتودنسی خود به شکل های متفاوتی می‌تواند انجام شود مثلا در ارتودنسی ثابت، ارتودنسی متحرک، ارتودنسی نامرئی در پشت دندان‌ها،  ارتودنسی نامرئی با پلاک شفاف و ... .

ارتودنسی‌ ثابت، نوعی ارتودنسی است که اجزای تصحیح کننده ناهنجاری معمولاً به شکل براکت و سیم است. این نوع ارتودنسی برخلاف گذشته که فقط در سنین خردسالی انجام می‌شد، امروزه در همه بازه های سنی قابل انجام است. البته که انجام آن در سنین پایین سریع‌تر نتیجه خواهد داد و طول مدت ارتودنسی را کوتاه‌تر خواهد کرد. این نوع ارتودنسی برای افرادی که ناهنجاری‌های فک و ناهنجاری‌های دندانی شدید دارند (و ارتودنسی متحرک در بسیاری از موارد برای آنها قابل استفاده نیست) درمان انتخابی است.

به طور کلی موارد استفاده از ارتودنسی ثابت را می توان به گروه های زیر تقسیم کرد:

  1. چرخاندن دندان ها، وقتی دندان ها به طور درستی در قوس فکی قرار نگرفته اند و چرخش نا به جا هنگام و یا بعد از رویش داشته‌اند.
  2. جا به جا کردن کامل یک دندان زمانی که دندان زاویه قرارگیری درستی دارد و تنها نیاز دارد تا برای قرارگیری در قوس فکی عقب یا جلو آورده شود.
  3. تغییر زاویه دندان که در دندان‌های جلو زده یا به عقب کج شده کاربرد دارد.
  4. جا به جا کردن چندین دندان
  5. تغییر موقعیت ریشه دندان

مواردی که در آنها نباید از ارتودنسی ثابت استفاده کرد عبات اند از:

  1. ناهنجاری های خیلی خفیف دندانی
  2. عدم رعایت بهداشت دهان دندان کافی توسط بیمار، چون منجر به دکلسیفیکاسیون دندان، پوسیدگی، بیماری های لثه می‌شود.
  3. بیمار با پوسیدگی های زیاد و فعال

ارتودنسی متحرک معمولا در سنین کمتر (قبل از جهش رشدی بلوغ) و همچنین برای مشکلات خفیف‌تر تجویز می‌شود و قابلیت درمان ناهنجاری‌های بسیار شدید به خصوص در سنین بالا را ندارد.

لازم به ذکر است که در بسیاری از موارد که قوس فکی بیمار فضای کافی برای قرار گیری با نظم و ترتیب دندان ها را ندارد، کشیدن چند دندان بسته به صلاحدید دندان پزشک ممکن است لازمه‌ ارتودنسی باشد.

 

سوال خود را بپرسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *